Keti Koti: opgroeien tussen twee werelden en mijn weg als Surinaamse ondernemer

“Ben jij Surinaams?”

Het is een vraag die ik al mijn hele leven krijg.

Mijn antwoord is ja. Maar mijn verhaal is misschien anders dan veel mensen verwachten.

Thuis spraken we alleen Nederlands. Integreren was voor mijn ouders geen keuze, maar vanzelfsprekend. Ik spreek geen Surinaams, Javaans of Chinees, al versta ik wel veel.

Mijn ouders kwamen in de jaren zeventig met niets naar Nederland. Hun grootste wens was dat hun kinderen kansen zouden krijgen die zij zelf nooit hadden gehad.

Die missie is geslaagd.

Ik groeide op in Haarlem en zat waarschijnlijk op de witste basisschool van de stad. Het liefst viel ik niet op. Ik wilde gewoon meedoen.

Elke woensdagavond ging ik met tegenzin naar schaakles. Maar zodra het toernooiseizoen begon, wilde ik winnen. Dan ging ik er voor de volle honderd procent voor.

Die mentaliteit is eigenlijk nooit veranderd.

Ook als ondernemer stond ik het liefst op de achtergrond. Alleen werkte dat niet met een bedrijf als Fraenck. Om onze missie zichtbaar te maken, moest ik zelf óók zichtbaar worden.

Dat vond ik ontzettend spannend.

Van netwerkbijeenkomsten tot grote evenementen en onderhandelingen: nog steeds ben ik vaak de enige Surinaamse aan tafel.

Waar ik vroeger liever onzichtbaar bleef, sta ik er vandaag met trots.

Vandaag is het Keti Koti, Sranantongo voor ‘gebroken ketenen’. Op 1 juli staan we stil bij de afschaffing van de slavernij in Suriname en het Caribisch deel van het Koninkrijk. Het is een dag van herdenken, vieren, verbinding en vrijheid.

Voor mij is het ook een moment om stil te staan bij mijn eigen familiegeschiedenis, de offers die mijn ouders hebben gebracht en de kansen die zij mij hebben gegeven.

Die kansen probeer ik iedere dag weer door te geven. Met Fraenck bouwen we niet alleen aan een circulaire onderneming, maar ook aan een plek waar mensen zich kunnen ontwikkelen, groeien en nieuwe kansen krijgen.

Dat is misschien wel de mooiste vorm van vrijheid.

❤️🇸🇷💛🇳🇱💙